Late last year, while driving in an endless traffic along EDSA, I realized how the Philippines is not really conducive for building a family mainly due to traffic, of course, along with pollution, poor government benefits and services and political shenanigans. Then, I thought of migration. It took me a while to convince my wife to move to another country but for the sake of our kid and future kids, she agreed that we “need”…
Iniisip kong palitan ang blog na ito ng “The OFW Chronicles” pero medyo baduy. At oo, isa na akong ganap na OFW kaya may bago na naman akong mga kwento at experience na maibabahagi di lang sa pagiging tatay pero bilang isang tatay na OFW. Labing pitong araw ko ng hindi nakakasama ang pamilya ko. Araw-araw, unti-unti kong sinusubukang tanggapin na ganito na ang set-up ko sa mga susunod na buwan. Ang makausap sila sa…
Eksaktong isang taon na ang nakakaraan, maraming pagbabago ang sa amin ay dumating. Ang pagdating ng pinakaimportanteng tao sa aming buhay. Ang bunga ng aming pagmamahalan. Ang pinagmumulan ng aming habang buhay na kaligayahan. Eksaktong isang taon, ipinanganak ka anak at tandang-tanda ko pa ang lakas ng iyong iyak. Parang naka megaphone at buong delivery room ay ginambala mo sa iyong ingay. Ang mga luhang nakapinid sa aking mata ng masilayan kita sa unang pagkakataon…
Di baleng madapa ka, ang mahalaga ay bumangon ka’t siniguradong may natutunan ka sa pagkakadapa mo. Parang seryoso ang opening ko, pero nais ko lang i-share na SOBRANG LIKOT na ng anak ko. Lakad dito, lakad doon, gulong dito, gulong doon, iyak dito, iyak doon at kung anu-ano pang dito at doon. Kung makangiti pa, kala mo naman may ngipin na. Ang di ko lang alam, pag nadadapa ba ang bata, natututo ba sya talaga,…
Matagal-tagal na din akong di nakapagsulat dahil sa busy schedule at kung anu-anong activities na ginagawa aside sa pag-aalaga kay baby. Marami na rin syang level-up simula noong huling beses akong sumulat. Natuto na syang gumapang at umupo, konti na lang at makakasabay ko na syang maglakad at di ko na lang mapapansin, magkakaboypren na sya at ako na ang kanyang di papansinin. Nagsimula ang lahat sa frog-like jump na gapang. Habang tumatagal, lumalakas na…
Ubo dito, ubo doon. Bahin dito, Bahin doon. Ito ang unang pagkakataon na nagkasakit si baby. Nakakaawa, masama pakiramdam nya pero di nya masabi dahil sa pag-iyak lang nya maipaparating ang nararamdaman nya. Sa bawat ubo at bahin, parang may binabaon sa puso naming mag-asawa. Totoo nga ang sabi ng matatanda, na mas gugustuhin pa ng magulang na sila ang magkasakit kesa ang kanilang mga anak. Ito na ata yung panahon na maalala mo lahat…
Patuloy pa rin ang puyat, gastos at umaapaw na pagmamahal. Habang tumatagal, palaki na nang palaki si baby. At pag sinabi kong palaki nang palaki, vertical at mas ang horizontal. Dumadaldal na rin sya, sinusubo ang kamay at umaasim na rin ang kanyang mga singit-singit sa katawan. Paborito ko itong amuyin kahit amoy humpy dumpy cheese flavor ito. Pati ang hininga nya, ang bango-bango. Amoy fresh kahit bagong gising sa umaga di tulad naming mag-asawa.…
Haligi ng tahanan kung ipakilala sya noong elementarya. Provider at idol sa iba. Mayroon din namang sira-ulo at gagong mga ama pero hindi natin maikakaila, kagaya ng mga ina, utang natin ang buhay natin sa kanila. Medyo kakaiba na makatanggap ka ng text at greetings sa facebook ng happy father’s day. Kapreho siguro ito ng pakiramdam ng unang birthday, unang graduation at unang trabaho. Pero sa lahat ng una, para sa akin ito ang una…
Matapos ang saya, matapos ang ligaya ay tinamaan na ako ng antok. Wala akong tulog maghapon dahil sa biglaang caesarian operation ni misis. Kaya’t matapos ang chores ng mga nurse sa akin (mga 3 beses akong pabalik-balik pharmacy at nursery) ay sinubukan kong magpahinga. Di naman ako nahirapan, dahil pagkakain ko ng burger na dapat ay Ultimate Burger Steak, ay naidlip ako. Mga dalawa o tatlong oras din ako natulog at pagkagising ko ay ibabalik…
Ika-6 ng Mayo, tumigil ang mundo ko at binasag ng malakas na iyak ang aking pagka-tao dahil matapos ang siyam na buwan na paghihintay at pananabik, lumabas na si Kulasa, este si Mary Kaitlin. Ganito ko natatandaan ang mga pangyayari: April 26, 2014 – Nakahanda na ang mga gamit ni misis dahil sa mga panahong ito ay pwedeng pwede na syang manganak, pero May 7 ang target ng doktor. Ika nga nya, hinog na hinog…
